2020-06-01 relikwie bł. Hanny Chrzanowskiej

Relikwie błogosławionej Hanny Chrzanowskiej

0606 000W dniach od 1. do 6. czerwca br., mieliśmy zaszczyt przyjąć do Domu Hospicyjno -Opiekuńczego Caritas im bp. Czesława Domina relikwie błogosławionej Hanny Chrzanowskiej.
Uczciliśmy ją modlitwą, adoracją i przez jej wstawiennictwo prosiliśmy o błogosławieństwo dla naszego hospicjum.
Zgromadzeni pacjenci i personel zawierzyli swoje życie Panu Bogu przez wstawiennictwo bł. Hanny Chrzanowskiej.

{gallery}hd/foto-gal/2020/06{/gallery}

Życiorys błogosławionej Hanny Heleny Chrzanowskiej

Urodziła się 7 października 1902r. Była córką polonisty, znanego profesora literatury prof. Ignacego Chrzanowskiego h. Korab i Wandy Szlenkier z rodziny zamożnych przemysłowców, wyznania ewangelicko – augsburskiego.
W 1910r. rodzina Hanny przeniosła się do Krakowa. Tam Hanna po maturze przeszła krótki kurs pielęgniarski aby nieść ofiarom wojny polsko – bolszewickiej.
W grudniu 1920r. rozpoczęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jednak przerwała je, by wstąpić do nowo otwartej Warszawskiej Szkoły Pielęgniarstwa.
Po jej ukończeniu w 1924r. wyjechała na stypendia do Francji i Belgii, gdzie pogłębiała swą wiedzę w zakresie pielęgniarstwa społecznego.
Pracowała między innymi jako instruktorka w Uniwersyteckiej Szkole Pielęgniarek i Higienistek w Krakowie, redagowała też miesięcznik „Pielęgniarka Polska” – pierwsze w Polsce czasopismo zawodowe dla pielęgniarek. Uczestnicząc w pracach Polskiego Stowarzyszenia Pielęgniarek Zawodowych, brała czynny udział w przygotowaniu, uchwalonej przez Sejm w 1935r. „Ustawy o pielęgniarstwie”. Hanna Chrzanowska przyczyniła się również w znacznym stopniu do powołania w 1937r. Katolickiego Związku Pielęgniarek Polskich.

Podczas wojny Hanna Chrzanowska wróciła do Krakowa i zgłosiła się na ochotnika do pracy w Polskim Komitecie Opiekuńczym, opiekując się uchodźcami, więźniami i przesiedlonymi. Szczególną troską otaczała osierocone dzieci, w tym dzieci żydowskie, poszukując dla nich rodzin zastępczych i bezpiecznych miejsc pobytu.

Po wojnie Hanna Chrzanowska rozpoczęła pracę w Uniwersyteckiej Szkole Pielęgniarsko Położniczej jako kierowniczka działu pielęgniarstwa społecznego.
Po powrocie ze stypendium w USA, zaczęła organizować w Polsce pielęgniarstwo przyszpitalne i domowe. Przez wiele lat wykładała metodykę pielęgniarstwa otwartego w Szkole Instruktorek Pielęgniarstwa w Warszawie.

W 1957r. Hanna Chrzanowska objęła funkcję dyrektorki Szkoły Pielęgniarstwa Psychiatrycznego w Kobierzynie, a w rok później, po niespodziewanej likwidacji tej placówki, przeszła na wcześniejszą emeryturę. Nadal jednak pozostała obecna w życiu środowiska pielęgniarskiego, między innymi opracowała podręcznik „Pielęgniarstwo w otwartej opiece zdrowotnej” oraz publikowała fachowe artykuły na łamach czasopism pielęgniarskich.

Pełniąc wiele znaczących funkcji w strukturach szkolnych oraz innych instytucjach środowiska pielęgniarskiego, Hanna Chrzanowska nie ukrywała swoich przekonań religijnych oraz przywiązania do wartości chrześcijańskich. Dzięki jej staraniom upowszechnił się między innymi zwyczaj odprawiania Mszy świętej w domu chorego oraz odwiedzin chorych w ramach wizytacji duszpasterskich. Wiele uwagi Hanna Chrzanowska poświęcała też środowisku pielęgniarskiemu, troszcząc się o duchowy i etyczny poziom pielęgniarek położnych, organizując dla nich okresowe konferencje i doroczne rekolekcje oraz rozpowszechniając „Rachunek sumienia pielęgniarki”.

Na wszystkich polach pracy z chorymi, Hanna Chrzanowskiego współpracowała ściśle z kardynałem Korolem Wojtyłą. Na jego wniosek, Ojciec Święty Paweł VI odznaczył ją medalem „Pro Ecclesia et Pontilice”.

Hanna Chrzanowska zmarła w Krakowie 29 kwietnia 1973r. Uroczystościom pogrzebowym na Cmentarzu Racławickim przewodniczył kardynał Karol Wojtyła. W homilii pogrzebowej powiedział: „Dziękujemy Ci Pani Hanno, że byłaś wśród nas (…) jakimś wcieleniem Chrystusowych błogosławieństw z Kazania na Górze, zwłaszcza tego, które mówi: błogosławieni miłosierni.”.

Myśl o podjęciu starań o jej beatyfikację zrodziła się w środowisku krakowskich pielęgniarek. W 1995r. pielęgniarki skupione w Katolickim Stowarzyszeniu Pielęgniarek i Położnych, zwróciły się z prośbą do kardynała Franciszka Macharskiego o wszczęcie procesu beatyfikacyjnego.

Kardynał dokonał uroczystego otwarcia procesu 3 listopada 1998r. Proces beatyfikacyjny Służebnicy Bożej został zamknięty na szczeblu diecezjalnym 30 grudnia 2002r. Następnie dokumenty procesowe przekazane zostały do Kongregacji ds. Świętych przy Stolicy Apostolskiej.

Cud za wstawiennictwem Sługi Bożej Heleny Chrzanowskiej.

Dotyczył on 66 letniej kobiety, która wskutek pęknięcia naczyniaka doznała masowego wylewu krwi do mózgu, niedowładu kończyn oraz zawału. Jej stan lekarze określili jako bardzo ciężki, nie pozostawiając żadnej nadziei na przeżycie.
Stowarzyszenie Katolickich Pielęgniarek rozpoczęło modlitwę za wstawiennictwem Sługi Bożej Hanny Chrzanowskiej.
Chora została uzdrowiona, obudziła się, niedowład kończyn minął i powróciła sprawność umysłowa. Kobieta wyznała także, że podczas śpiączki przyśniła się jej Chrzanowska i powiedziała, że wszystko będzie dobrze. Zmarła w 2011r. z powodu chłoniaka.